|
Interview met de nieuwe voorzitter en secretaris van de raad van bestuur >
‘Een wonderlijk fenomeen'
Ze vergaderen doorgaans ’s avonds in het gebouw van Bevrijde Wereld, ongeveer één keer per maand. De zeven mensen in de raad van bestuur van Bevrijde Wereld werken achter de schermen aan een stevige werking. In zo’n raad van bestuur worden ingewikkelde knopen ontward, en worden de krijtlijnen voor de toekomst uitgetekend. Dat doen ze helemaal vrijwillig, sommigen al jarenlang. De hoogste tijd voor een gesprek met Marc Peeters (secretaris) en Jef Van den Eeckhout (voorzitter), twee vertrouwde gezichten uit de nieuw samengestelde raad van bestuur van Bevrijde Wereld.
|
|
Het is me niet helemaal niet duidelijk wat een raad van bestuur precies doet. Kunnen jullie even uitleggen?
Jef: “Bevrijde Wereld heeft bijvoorbeeld een vijftigtal mensen in haar algemene vergadering, het orgaan met de meeste beslissingsmacht. Met zoveel mensen rond de tafel wordt het natuurlijk moeilijk om snel beslissingen te nemen. De raad van bestuur is een representatieve selectie van mensen uit de algemene vergadering. Op dit moment zitten met zeven mensen in de raad van bestuur. We bakenen in grote lijnen af hoe het personeel de dagelijkse werking invulling kan geven. Dat gebeurt niet rechtstreeks, maar via een wisselwerking met de coördinator, die ook deelneemt aan de raad van bestuur en belangrijke beslissingen communiceert met het team. Andere belangrijke zaken – zoals het goedkeuren van begroting of de aankoop van het nieuwe gebouw – hebben de goedkeuring nodig van de algemene vergadering, die twee keer per jaar plaatsvindt. ”
Hoe kunnen we ons zo’n vergadering van de raad van bestuur voorstellen? Zit iedereen altijd op dezelfde lijn, of zijn er soms discussies?
Marc: “Da’s eigenlijk een wonderlijk fenomeen. Natuurlijk zijn er steevast uiteenlopende meningen. En soms wordt er stevig gediscussieerd. Maar uiteindelijk slagen we er bijna altijd in om tot een consensus of een eensgezind compromis te komen. Da’s niet altijd makkelijk, maar het werkt. Als je luistert naar andere argumenten of invalshoeken, moet je je oorspronkelijke opinie vaak bijstellen. Met z’n allen ga je bepaalde gevoeligheden en belangen afwegen en bediscussiëren. Zo kom je tot een goede oplossing te komen waar iedereen zich goed bij voelt. Zo’n aanpak maakt de raad van bestuur ook sterker. Als ik terugkijk op de afgelopen twintig jaar, moet ik zeggen dat elke moeilijke periode ons sterker maakte. Dat onderlinge vertrouwen helpt je om problemen te relativeren en op een nuchtere manier aan te pakken.”
Partners centraal
Jullie zagen Bevrijde Wereld grondig evolueren de afgelopen dertig jaar. Kunnen jullie even in grote lijnen het parcours schetsen?
Marc: “Tot begin jaren negentig was Bevrijde Wereld louter een vrijwilligersorganisatie. Vanaf halfweg de jaren tachtig engageerde ik me voor een steungroep die zich inzette voor de projecten in West-Afrika. De coöperanten van Bevrijde Wereld in het zuiden verzamelden een groep sympathisanten in België, om hun projecten op het terrein mee te ondersteunen. Ik geloof dat Bevrijde Wereld toen zo’n vijf ‘subgroepen’ telde, verspreid over het hele land – van Limburg tot West-Vlaanderen.”
Jef: “Met als gevolg dat we talloze avonden onderweg waren, om ter plaatse te vergaderen of activiteiten in elkaar te steken. De rol van die groepen ging verder dan enkel het ondersteunen van projecten. De leden hadden ook inspraak en verantwoordelijkheid over de inhoud van de projecten in het zuiden. Bevrijde Wereld beschikte toen nog niet over een echte raad van bestuur, die de belangrijke beslissingen nam.”
Focuste Bevrijde Wereld vanaf het begin op het verbeteren van de lokale voedselsituatie?
Jef: “Er waren eigenlijk geen vaste thema’s. De aard van de projecten was nogal uiteenlopend: gezondheidszorg, landbouw, onderwijs,... Nu is zoiets quasi-onmogelijk. De overheid vraagt een coherent programma, met één centraal thema – in het geval van Bevrijde Wereld is dat voedselzekerheid. Eén constante in de geschiedenis van Bevrijde Wereld is het werken met lokale partners. Bevrijde Wereld was één van de eerste Belgische ngo’s die veel belang hechtte aan de lokale partners.”
Marc: “Bevrijde Wereld ondersteunt in eerste instantie geen individuen, maar mensen die zich organiseren op een structurele manier, om zo hun eigen situatie op lange termijn te verbeteren. Dat is zo’n beetje de kern van het verhaal van de afgelopen dertig jaar. Dat is het nog altijd, denk ik. De mening van de partners werd altijd au sérieux genomen. Dat klinkt nu misschien evident, maar dat was twintig jaar terug zeker niét.”
Volgend jaar verhuist Bevrijde Wereld naar een nieuw en ruimer gebouw. Opent dat nieuwe perspectieven, denken jullie?
Marc: “Daar ben ik van overtuigd, ja. Ik denk dat de nieuwe infrastructuur heel wat nieuwe mogelijkheden biedt voor de werking van Bevrijde Wereld. Zowel voor het team als voor Baobab Wereldklas. Er is voldoende ruimte, om een prettige werksfeer te creëren, maar ook om bijvoorbeeld een fantastische dynamiek op gang te brengen met nieuwe en bestaande vrijwilligers.”
Filip Polfliet (Communicatiemedewerker)
01/01/2010
|
|