|
Waterbuffels helpen ons uit de armoede te geraken
Hoe de samenwerking van zeven boeren uitgroeide tot een sterke boerenorganisatie van 155 leden
Het begint in 1988. Met twee waterbuffels en zeven boeren. In het arme en afgelegen dorpje San Francisco op het Filippijnse eiland Samar. De boeren besluiten zich te organiseren in een boerenorganisatie. De twee waterbuffels werken zich uit de naad voor de gemeenschappelijke boerderij. Dit alles onder het toeziend oog van onze lokale partner EVRAP. Twintig jaar later bestaat de boerenorganisatie uit 155 leden, en grazen er 33 waterbuffels meer.
|
1988
Onze lokale partner EVRAP kiest voor San Francisco omdat dit het armste en meest afgelegen dorp in de regio is. Je kan het dorp enkel bereiken na een vier uur durende reis per motorboot of na een lange wandeling langs bergpassen velden.
De zeven boeren organiseren zich tot een boerenorganisatie met de naam: the Poor Peasants of San Francisco. De boeren en onze partner EVRAP komen overeen dat het beheer van de buffels binnen de boerenorganisatie blijft. De buffels worden in de eerste plaats ingezet om de gemeenschappelijke dorpsboerderij te bewerken en om de landbouwproducten naar het dorp te vervoeren. Eens dat achter de rug is, worden de buffels ook ingezet op de eigen velden.
Wanneer een waterbuffel bevalt, mag het lid dat voor de moederbuffel zorgt, het jong houden. De moeder wordt dan wel toegewezen aan een ander lid van de organisatie. Het uiteindelijke doel is dat alle leden een waterbuffel kunnen bezitten.
En twintig jaar later?
De organisatie van de zeven leden uit 1988 van de ‘Poor Peasants of San Francisco’ is inmiddels uitgegroeid tot 155 leden. Dit betekent dat meer dan de helft van de volwassenen uit San Francisco zich georganiseerd heeft. Op de gemeenschappelijke boerderij wordt ondertussen op tien hectare voedsel geteeld in plaats van de acht hectare in de beginjaren. En de buffels? Van een eenzame job voor twee waterbuffels in 1988, verzetten ze nu het werk met z’n 35!
Het systeem met de waterbuffels biedt echt een antwoord op één van de grootste problemen waar we in ons dorp mee kampen: het grote gebrek aan boerderijdieren en werkmateriaal. Daarom zijn we zo gemotiveerd om dit project verder te zetten. Het helpt ons om uit onze armoedige situatie te geraken. Flory Balanlay, één van de vrouwelijke leiders van de ‘Poor Peasants’. Zij is al sinds 1988 actief bij de organisatie.
Hoe komt het dat dit project zo duurzaam is gebleken? Een leider van de Poor Peasants vertelt vastberaden: “door de voortdurende planning, evaluatie en bijsturing door de boerenorganisatie, en de medewerking van alle leden. Een sterke boerenorganisatie is onontbeerlijk om de duurzaamheid van een project te garanderen.Wanneer leden van de boerenorganisatie zich niet aan de strikte planning houden, dan worden ze bij ons op het matje geroepen.”
De vele evaluaties zijn er niet voor niets. De boerenleiders trekken regelmatig lessen uit de evaluaties wat leidt tot nieuwe richtlijnen. Alles wordt zo democratisch mogelijk beheerd. Zo heeft men beslist dat het jong van een waterbuffel ook gemeenschappelijk bezit blijft, in plaats van dat het eigendom wordt van de eigenaar van de moederbuffel. Dat zorgde namelijk voor verdeeldheid tussen de verschillende leden. Alle leden van de boerenorganisatie nemen nu afwisselend de zorg op van de waterbuffels.
Domingo Quimbo is één van de eerste zeven boerenleiders die het project hebben opgestart. Hij spreekt vol lof over het project: “Onze buurt is heel wat veranderd sinds 1988. De komst van EVRAP naar ons afgelegen dorp is één van de belangrijkste gebeurtenissen van de afgelopen jaren. Door het project konden we extra inkomsten verwerven. Maar vooral: het heeft ons als dorp dichter bij elkaar gebracht.”
Ook Herminia Balmoso, een sleutelpersoon in de boerenorganisatie, is fier: “Voor ik lid was van de Poor Peasants bestond mijn leven uit niets meer dan werken: thuis en op het veld. Door deel te nemen aan de activiteiten van EVRAP en de boerenorganisatie, ben ik me er bewust van geworden hoeveel ik waard ben als mens. Ik kreeg een rol binnen de gemeenschap, voelde me belangrijk. En ik heb hoop gekregen dat mijn kinderen kans hebben op een betere toekomst.”
Sterke boerenorganisaties bepalen succes
Het systeem werkt dus! Ondertussen is dit project nu ook in zeven andere gemeenschappen op het eiland Samar gestart. Maar er is ook minder goed nieuws vanuit San Francisco. Zeventien waterbuffels zijn – ondanks de vaccinaties - gestorven door ziekte. De boerenorganisatie probeert nu allerlei alternatieve geneeswijzen uit, en ze ontwormen de jongen van de buffels. De striktere en betere zorg voor de waterbuffels leidt tot een grotere overlevingsgraad. Maar het hoge sterftecijfer was een grote klap voor de Poor Peasants.
Voor onze partner EVRAP is het duidelijk: de resultaten van dit waterbuffelproject twee decennia later bewijzen dat deze activiteiten duurzaam en nodig zijn! Maar wat ook helder is: de projecten kunnen maar slagen met een sterke boerenorganisatie aan kop. Zij zijn de stuwende en dragende kracht achter deze projecten.
Met jouw steun geef je boeren de kans om uit te groeien tot sterke organisaties die zelf de touwtjes in handen nemen. Werk mee met ons aan duurzame plattelandsontwikkeling met een vrije bijdrage via 001-2187674-12.
* Het waterbuffelproject werd in de beginjaren ondersteund door FOS, een Belgische NGO voor ontwikkelingssamenwerking. EVRAP is vandaag nog steeds een sterke partner-ngo van Bevrijde Wereld op het Filippijnse eiland Samar.
|
> alle artikels Filippijnen
|