|
> Inleefreis Bolivia 2010
'Eten wat de pot schaft'
De inleefreizigers van ‘Bolivia zomer 2010’ zijn al een poosje terug. Met bergen ervaringen én een nieuwe lading handgemaakte Boliviaanse vingerpopjes! Maak verderop kennis met de maakster van de popje: de 72-jarige Augustina die ondanks haar leeftijd nooit een steekje laat vallen. Enkele inleefreizigers haken er eerst hun mooiste en meest indrukwekkende ervaringen van hun reis naar Bolivia aan.
|
| Zin om volgende zomer mee te gaan op inleefreis naar Bolivia of de Filippijnen? Klik hier voor alle info! |
Inleefreizigster Nadia haakt de eerste steekjes:
“Wat me erg getroffen heeft tijdens deze inleefreis is dat bijna de hele dagindeling voor de volledige familie rond eten draait. De man des huizes zorgt voor de groentetuin en de dieren, terwijl de kinderen water gaan halen aan de bron, hout sprokkelen voor het kookvuur en mama helpen bij het klaarmaken van de maaltijd. Ik zie nog zo een jongentje van vier over een smal bergpad lopen om water te halen met een 2 literfles. Als hij wat ouder is zal hij ook de jerrycans kunnen dragen. Nog een beeld dat op mijn netvlies blijft kleven, is het meisje van twee dat een mes gebruikte om noten te pellen. Haar vingernageltjes waren nog niet sterk genoeg om het met ze met de hand te pellen. Wat een verschil met de kindertijd hier.”
-Nadia-
Geen feestmaaltijd
“Deze inleefreis is voor mij een heel sterke ervaring geweest. Zo een reis biedt je de kans om je letterlijk in te leven in de Boliviaanse levensomstandigheden. Ik deelde een kamer met de hele familie. Ik leefde op hetzelfde ritme. Ik at en dronk hetzelfde als hen. Geen feestmaaltijden, maar eten wat de pot schaft. Het huis werd enkel gebruikt om te slapen. Overdag leeft iedereen buiten, ook als het koud is. Ik leefde hier volop op het ritme van de natuur. Waar mogelijk hielp ik mee in hun dagelijkse activiteiten. Ze waren nieuwsgierig naar de levensomstandigheden in België. Ik vond het interessant om hierover ervaringen uit te wisselen. De dagen op het platteland laten je zien welke veranderingen de partners van Bevrijde Wereld kunnen verwezenlijken op het terrein. Want in vele gebieden van Bolivia heerst er nog steeds ondervoeding. Niet door gebrek aan eten, maar door gebrek aan variatie in het eten zoals groenten en fruit.”
-Dries-
Eigen boontjes doppen
“De groentetuinen zijn een ‘schoolvoorbeeld’ van de aanpak van de lokale partners waarmee Bevrijde Wereld samenwerkt. We bezochten een school waarbij elke klas de zorg krijgt over een perceeltje. De aanleg van deze groentetuintjes zorgt ervoor dat de kinderen een gezonde maaltijd kunnen nuttigen. Daarbovenop leren de kinderen op die manier hoe ze later hun eigen groenten kunnen kweken. Zo probeert men ondervoeding bij kinderen te bestrijden en zorgt men voor een hogere voedselzekerheid op lange termijn.”
“Nadie puede ver lo que sabes, pero todos pueden ver lo que haces”
(Niemand kan zien wat je weet, maar iedereen kan zien wat je doet)
“Ook heel interessant was het bezoek aan de 'School voor Leiders' van partner ICO in Vallegrande. Daar studeren de eerste 25 boerenleiders nu af na een jaar opleiding in ecologische landbouwtechnieken, communicatie en projectontwikkeling. Stuk voor stuk praktische zaken waarmee ze in hun gemeenschap direct aan de slag kunnen. Dat de hele opleiding erg praktijkgericht is bewijst hun slogan 'Nadie puede ver lo que sabes, pero todos pueden ver lo que haces' (niemand kan zien wat je weet, maar iedereen kan zien wat je doet).”
-Nadia en Jan-
Heerlijk ronddwalen in de steden
Uiteraard was er ook tijd om enkele toeristische toppers te bezoeken. Zo bezochten we onder andere Sucre. Het is één van de best bewaarde koloniale steden van Zuid-Amerika en daarom opgenomen in de Werelderfgoedlijst. De vele kerken, gebouwen en pleinen uit de koloniale tijd stralen nog helemaal de sfeer uit van weleer. Het is er heerlijk ronddwalen. Een avondje folkloristische dans kon ons ook bekoren.
“De bezoeken aan de steden waren aangename rustpauzes. Tijd om even toerist te zijn en wat cultuur op te snuiven. Maar ook tijd om met een partnerorganisatie van Bevrijde Wereld te praten over de werking van hun projecten en hun doelstellingen. We konden er ervaringen uitwisselen van ons verblijf op het platteland. Die contacten waren heel belangrijk en interessant. We kregen zo een heel concreet beeld van de werking van Bevrijde Wereld in Bolivia.”
De inleefreis was een ware belevenis. Een aanrader!
-Nadia, Jan en Dries- |
Augustina, de vrouw achter de vingerpopjes van Bevrijde Wereld
 |
Agustina Alcón de Condori is 72 jaar. Ze woont samen met haar schoonzoon en 2 kleinkinderen in El Alto, Bolivia. Negen jaar geleden werd Augustina ziek en kon ze niet meer op het land werken. Samen met haar dochter die nu in Italië woont, begon ze te experimenteren met textiel. Zo is Augustina begonnen met het maken en verkopen van vingerpopjes. Ze herinnert zich nog goed hoe ze met de eerste twintig vingerpopjes naar de markt ging en er maar twee van verkocht. “ Ik moest toen erg wenen”, vertelt Augustina, “ ik had aan elk popje uren tijd gespendeerd”. Augustina
Tegenwoordig maakt Augustina met bijna dertig mensen vingerpopjes. Dit zijn vooral familieleden en vrienden en vriendinnen uit de buurt. Samen met haar dochter ontwerpt ze de popjes. Het zijn dieren die in Bolivia voorkomen, al duiken er hier en daar ook Afrikaanse dieren op. “Soms zie ik een interessant dier op televisie dat me inspireert”, zegt ze. Op één avond kan Augustina ongeveer 15 popjes maken maar dan wel met hulp van anderen. Zij maakt dan bijvoorbeeld het lichaam, haar kleinkind borduurt de oogjes erop en de buurvrouw zet de pootjes eraan. De laatste tijd gaan haar ogen wat achteruit, maar nog steeds vindt ze het heel leuk werk. De verkoop van de popjes is haar enige broodwinning. Augustina was blij te horen dat ze met haar popjes een bijdrage levert aan het engagement van Bevrijde Wereld om de voedselzekerheid in Bolivia naar een hoger niveau te tillen.
|
| Je kan de handgemaakte kleurrijke Boliviaanse vingerpopjes bestellen bij Bevrijde Wereld. De vrolijke wollen diertjes kunnen dienst doen als doopsuiker, mini theaterpopjes of verjaardagsgeschenkje. Slechts 2 euro per stuk. De opbrengst gaat naar onze projecten in Bolivia. Klik hier om je bestelling door te geven! |