Hoop en fierheid in de Filippijnen
Met z'n zeven trokken we in juli richting Filippijnen trokken. Op de agenda: Manilla, ontmoetingen met de partnerorganisaties van BW en meeleven met boerenfamilies.
Een hele ervaring bleek achteraf. Tijdens die drie weken duikel je van het ene uiterste naar het andere. Na een dag in Manilla, jungle van ijzer en beton, vlogen we richting het eiland Masbate. Daar hadden we een fantastische ontmoeting met boerenorganisatie Cafas en partnerorganisatie Tabi.
Tabi werkt samen met boerenorganisaties en kan via herbebossingsprojecten, de bouw van waterputten en via opleidingen de voedselsituatie van vele boerenfamilies verbeteren. Dankzij de middelen en expertise van de landenvertegenwoordigers van Bevrijde Wereld is Tabi in staat fantastisch werk te leveren in de Filippijnen.
Naast Tabi bezochten we de partner Offers-Panay waar biologische rijstbouw een belangrijk thema is hun werking. Dankzij deze kennis zijn ze in staat zich verder te verdiepen in efficiënte rijstplant methodes. Toen de inleefreizigers aankwamen, was er net een rijstdroger in opbouw. Dankzij de steun van Bevrijde Wereld kunnen hiervoor materialen aangekocht worden. Zo kan natte rijst uit het regenseizoen snel gedroogd worden.
Boerenfamilies stralen als ze ons ontvangen en vertellen over hun werk op het land, hun gezin en wat Bevrijde Wereld voor hen betekent. Ik zie vooral hoop en organisatie bij de boeren en de fierheid die overheerst als ze praten over hun land. Als om zes uur de avond valt terwijl in Vlaanderen de meeste terrasje opengaan dan merk je hoe op dezelfde planeet toch werelden van verschil zijn in het leven van mensen. Geen boeken, geen muziek, geen licht ’s avonds. Alleen elkaar om mee te praten, en luisteren naar de geluiden van de krekels.
Idyllisch zou je denken, tot wanneer je drie nachten op bamboeplanken hebt geslapen en dagdagelijks met een waterbuffel je veld ploegt. Gelukkig is er een veld, en valt er voldoende regen om te ploegen. Maar er is nog werk aan de winkel zodat kinderen naar school kunnen gaan, en niet moeten helpen met papa op het veld.
De inleefreis eindigde in Manilla waar een bezoek aan sloppenwijken, vakbonden en een ziekenhuis op de agenda staan. Dan zie je direct de link met een plattelandsvlucht en de armoede in de steden. Miljoenen mensen gaan op zoek naar geluk in Manilla. Gelukkig kunnen er mensen dankzij de projecten van Bevrijde Wereld op hun land blijven werken.
Door mee te gaan op zo'n inleefreis, kom je in contact met een andere cultuur, een andere omgeving, en merk je wat organisaties zoals Bevrijde Wereld kunnen betekenen in het leven van een boer in de Filippijnen.
Wouter Semey, inleefreiziger Filippijnen 2011.
 Bekijk de foto's van de inleefreis Filippijnen 2011 |