|
“Ik ben Marie en op mijn kaartje staat gastvrijheid,” zo stelt een leerlinge zichzelf voor tijdens de kennismakingsronde. Alle tieners krijgen een portemonneetje met daarin een kaartje. De woorden op de kaartjes zijn heel divers, en zijn uitstekende gespreksonderwerpen voor de meest uiteenlopende mondiale thema’s: reizen, het internet, respect, … “In Senegal zijn de mensen heel gastvrij. Iedereen mag aan tafel bijschuiven,” zo vervolgt Marie. Haar antwoord verraadt dat de hele klas grondig voorbereid is. Een uitgebreid en leerrijk lespakket vol informatie en opdrachten over Senegal helpt de leerlingen en de leerkracht tijdens al een heel eind op weg de voorbereiding. “Dat maakt het werken tijdens het atelier veel intenser,” zegt Greet. “Wanneer de leerlingen hier binnenkomen, zitten ze al in de juiste drive.”
Interactieve workshops
Na de kennismakingsronde tooien de leerlingen zich in traditionele Afrikaanse kledij. Daarna wordt de klas opgedeeld in drie groepjes. “Zo’n kleinere groep maakt het mogelijk om moeilijke thema’s diepgaander te bespreken,” verklaart Mamadou.
Vandaag krijgt Mamadou een achttal jonge assistenten in zijn keuken. Het keukenteam zal een heerlijke couscousmaaltijd bereiden voor de hele groep. Iedereen krijgt een Afrikaanse schort, een plankje en een mes. Één leerling wordt chef-kok. Tussen het snijden van de groenten door, begint Mamadou een gesprek over de Senegalese landbouwers. Al snel haalt hij er een grafiekje bij. “Heeft iemand een idee wat we hieruit kunnen afleiden?” De leerlingen denken na. “In Senegal lijden vooral boeren honger?” suggereert één van de jonge koks. Meteen juist. De kinderen kijken hun klasgenootje vragend aan: “Hoe kan dat nu? Boeren zorgen toch zelf voor hun eten?” Samen met Mamadou maken de leerlingen kennis met de moeilijke omstandigheden om in Senegal aan landbouw te doen in Senegal.
Onder de indruk
Een beetje verder in het atelier staan animator Greet en een tweede groepje leerlingen vertrekkensklaar. “We gaan straatinterviews afnemen. We vragen mensen om te reageren op affiches die we hen tonen!” legt één van de leerlingen uit. “Ja! En we gaan dat ook echt filmen!” vult een vriendje aan. Voor de leerlingen de straat op gaan, filosoferen ze samen met Greet over vooroordelen en discriminatie. Vervolgens maken ze een keuze uit enkele affiches die oproepen voor respect en gelijkheid. Een bekende is de ‘Zonder Haatstraat’-affiche. “Die wordt vaak gekozen. De meeste leerlingen hebben de affiche wel al ergens een keertje zien hangen,” vertelt Greet. Gepakt met affiches, een camera en een handvol vragen stappen de leerlingen buiten. Later op de dag tonen ze het resultaat aan hun klasgenootjes.
In de buurt botsen we op het derde groepje, dat samen met de leerkracht op stap is. Met behulp van een kaart en een wereldbol krijgt het groepje de opdracht om een zoektocht tot een goed einde te brengen. De leerlingen zijn op weg naar Vlos, een organisatie die vluchtelingen en asielzoekers ondersteunt. Na een korte rondleiding en kennismaking met vrijwilligers en vluchtelingen, zijn de kinderen diep onder de indruk. Onvoorstelbaar dat er zoveel mensen en kinderen op de vlucht zijn… “Kunnen we iets doen om te helpen?” vraagt Merel. Speelgoed en kleren geven of vriendjes worden met een vluchtelingenkindje, wordt er door de medewerkers van Vlos geopperd.
Couscous, met de handen
Rond etenstijd keert iedereen terug naar het atelier. Daar verwelkomt de keukenploeg haar gasten. We wassen de handen en nemen plaats aan één van de ronde tafeltjes. Chef-kok Matthias geeft tekst en uitleg: “Zo meteen eten we couscous met de rechterhand. Mamadou zal tonen hoe dat in zijn werk gaat.” De kinderen kijken enigszins argwanend toe. Zou het hen ook lukken om net als Mamadou zo’n mooie ronde couscousbal te maken? De heerlijke aroma’s van gebakken kip, groenten en couscous overtuigen iedereen om het zelf te proberen. Ook het versbereide bissapdrankje valt bij de meesten in de smaak. Applaus voor de keukenploeg!
Bitterzoet
Na het eten zitten we in een grote kring rond enkele gasvuurtjes, een theekannetje en bijhorende glaasjes. Tijdens de theeceremonie worden in Senegal vaak filosofische gesprekken gevoerd. Het is een moment van bezinning en reflectie. Ook hier is dat het geval. Tijdens het maken van de eerste, bittere thee worden ervaringen en gevoelens uitgewisseld. De leerlingen moeten even slikken bij de bittere smaak van de thee, net zoals bij de moeilijke thema’s die we met de hele klasgroep bespreken. Tijdens het maken en proeven van de tweede, zoete thee brainstormt de groep over verdere acties die de klas kan ondernemen. De voorstellen van de leerlingen zijn legio: “Speelgoed geven aan arme kinderen,” wordt geopperd. “Eerlijke producten in de wereldwinkel kopen,” suggereert iemand van de kookploeg. “Een tentoonstelling houden” en “een affiche maken” stellen twee andere leerlingen voor, gevolgd door “Vriendelijk zijn voor elkaar!” … Met een massa ideeën stappen de leerlingen opnieuw de wereld in.
Sophie Van den Eynde (Animator Boabab Wereldklas)
|
|